Zdjęcie plumerii biało-czerwonej


Zdjęcia roślin domowych Opublikowano: 12 czerwca 2012 Przedruk: Ostatnie zmiany:

Krótko o wyjeździe

Oświetlenie jest jasne, możliwe w bezpośrednim świetle słonecznym, roślina nie lubi cienia. Plumeria potrzebuje wysokiej temperatury: latem - 25-28 stopni, a zimą nie mniej niż 16. Podlewanie jest obfite w okresie wzrostu, a zimą podlewanie jest ograniczone, podlewanie kilka dni po wyschnięciu gleby z góry. Opryskiwanie jest korzystne dla rośliny, ale nie jest konieczne.

Nawozy stosuje się wiosną i latem 2 razy w miesiącu. Plumeria jest przycinana przed wiosennym przebudzeniem, a ścięte gałęzie są używane do rozmnażania. Zimą plumeria odpoczywa i może zrzucić liście. Plumeria przesadza się w razie potrzeby, ale zwykle gatunki dorosłe nie częściej niż co 2 lata, a młode rocznie. Plumeria jest rozmnażana przez sadzonki i nasiona.

Przeczytaj więcej o opiece nad plumeria

Zdjęcia popularnych gatunków

Plumeria jest biało-czerwona.

Na zdjęciu: Plumeria alba / biała plumeria

Na zdjęciu: Plumeria alba / biała plumeria

Na zdjęciu: Plumeria alba / biała plumeria

Na zdjęciu: Plumeria alba / biała plumeria

Na zdjęciu: Plumeria alba / biała plumeria

Na zdjęciu: Plumeria rubra / czerwona plumeria

Na zdjęciu: Plumeria rubra / czerwona plumeria

Na zdjęciu: Plumeria rubra / czerwona plumeria

Na zdjęciu: Plumeria rubra / czerwona plumeria

Literatura

  1. Przeczytaj temat na Wikipedii
  2. Cechy i inne rośliny z rodziny Kutrovye
  3. Lista wszystkich gatunków z The Plant List
  4. Więcej informacji na temat World Flora Online
  5. Informacje o roślinach domowych

Sekcje: Rośliny doniczkowe Rośliny na zdjęciach roślin P.


Zdjęcie i opis Lily Pink Haven

Pink Heaven to lilia o wysokości do 140 cm, okres kwitnienia przypada na czerwiec-lipiec, tworząc rozkoszne kwiaty o barwie bladoróżowej, przechodzące w środkowe odcienie ciemnoróżowe, brzegi płatków podkreślone są jasną obwódką.

Mieszańce Longiflorum (Longiflorum) - w tej grupie nie ma wielu odmian. Ich zimotrwalosc jest niska. Przed nadejściem zimowej pogody konieczne jest ściółkowanie rozgrzewające. W regionach o surowych zimach zaleca się uprawę w pojemnikach lub w szklarniach i szklarniach do cięcia, z zimowym przechowywaniem cebul w temperaturze + 5 ° C. Wielu hodowców z powodzeniem uprawia tę piękną lilię jako roślinę doniczkową, a latem umieszcza doniczki w ogrodzie. Liście longiflorum są wdzięczne i duże, a pachnące kwiaty są rurkowate. W przeciwieństwie do innych gatunków lilia ta może kwitnąć dwukrotnie: latem i późną jesienią - w październiku i listopadzie, dobrze rośnie na oknach wschodnich, południowych i południowo-zachodnich. Kupując tylko jedną żarówkę, możesz wyhodować do 10 - 12 roślin w ciągu kilku lat.

Gleba i lokalizacja: Lilie słabo rosną na glebach wapiennych, preferując obojętne lub lekko kwaśne i dobrze nawożone. Lilie, podobnie jak wszystkie rośliny bulwiaste, nie tolerują wprowadzania świeżej materii organicznej. W miejscach, w których rosną lilie, woda nie powinna stagnować. Lilie są roślinami kochającymi światło, ale tolerują lekkie cieniowanie.

Lądowanie. Lilie można uprawiać w jednym miejscu bez przesadzania przez 4-5 lat. W wieku 5-6 lat wysokość szypułki jest zauważalnie zmniejszona, liczba pąków, a zatem żarówka jest wyczerpana, co może prowadzić do chorób i śmierci rośliny. Nowo nabyte cebulki należy jak najszybciej przesadzić na ich stałe miejsce. Jeśli nie jest to możliwe, przechowuj je w chłodnym miejscu w temperaturze nie niższej od zera, zawinięte w mech, przemyty gruboziarnisty piasek lub zwietrzały torf. Przed sadzeniem na stałe należy usunąć uszkodzone łuski i stare, wysuszone korzenie. W otwartym terenie lilie sadzi się na początku - w połowie września lub wiosną pod koniec kwietnia - maja. Głębokość sadzenia cebuli zależy od jej wielkości i składu mechanicznego gleby i wynosi 15-20 cm od dna do powierzchni gleby. Cebule sadzi się we wcześniej przygotowanej żyznej glebie. Piasek dodaje się pod dnem i wokół żarówki. Sadzenie lilii należy ściółkować.

Lily Care. Lilie wymagają podlewania w okresie kwitnienia. Po wyblaknięciu lilii można zatrzymać podlewanie.
Podczas prowadzenia lilii konieczne jest pozostawienie dość dużej części liściastej łodygi. Pomoże to w dalszym rozwoju żarówki. Jesienią lepiej ścinać łodygi lilii na wysokości 8-18 centymetrów od ziemi. Karmienie lilii jest szczególnie ważne w okresie tworzenia pąków oraz na etapie ich wybarwienia. W okresie kwitnienia nie należy wykonywać nawożenia, obfitość składników odżywczych prowadzi do szybkiego zakończenia kwitnienia. Ostatni górny opatrunek z przewagą nawozów potasowych jest potrzebny do przywrócenia cebulki osłabionej przez kwitnienie i jest przeprowadzany nie później niż 15 sierpnia.

Powielanie lilii. Istnieje kilka sposobów rozmnażania lilii ogrodowych, w tym: nasiona, łuski cebulowe, cebulki, niemowlęta, sadzonki. Propagacja żarówek jest najpowszechniejszą metodą. System korzeniowy dorosłej rośliny w wieku 4-5 lat tworzy gniazdo cebul, które można przesadzić. Gatunek ten dobrze rozmnaża się przez nasiona, które są zawiązane i dojrzewają w warunkach wewnętrznych. Jeśli zasiejesz nasiona w styczniu, jesienią roślina może zakwitnąć, wystarczy uważnie się nią opiekować i karmić w odpowiednim czasie.

Wykorzystanie lilii w projektowaniu ogrodów. Odmiany lilii Longiflorum dają doskonały krój. Sadząc lilie w klombach, powinieneś z wyprzedzeniem dowiedzieć się, które rośliny posadzisz między nimi. Na zewnętrznej krawędzi klombu można rozprowadzić bulwiaste: tulipany, krokusy, żonkile, hiacynty. Pomiędzy krzewami lilii można sadzić astry, ostróżki, rumianek lub mieczyki. Dobre tło dla kwitnących lilii tworzą takie niskie rośliny jak: bylina Iberis, alyssum, nisko rosnące nagietki, goździki ogrodowe, heucheras. Lilie można sadzić obok jałowców, cyprysów, tuji, paproci. Jeśli chcesz rozbić ogród kwiatowy, aby dominowały w nim lilie, powinieneś tak dobrać odmiany, aby kwitnienie trwało jak najdłużej, a same rośliny nie zacieniały się nawzajem.


Powszechne choroby porzeczek i ich leczenie, zdjęcia oznak infekcji

Jeśli na Twojej stronie rośnie tylko kilka krzewów tej jagody, powinieneś dokładnie przygotować się od początku wiosny. Wybór zdjęć pomoże określić chorobę na podstawie objawów i wyglądu rośliny oraz w odpowiednim czasie zastosować środki ochronne i zapobiegawcze.

Porzeczka antraknoza (łac. Pseudopeziza ribis)

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest grzyb Colletotrichum orbiculare. Pierwsze oznaki infekcji często można zauważyć w połowie sezonu letniego. Główne objawy to:

  • na liściach pojawiają się małe czerwono-brązowe plamki (do 1 mm) z ciemnymi guzkami pośrodku
  • plamy stopniowo się zwiększają, wpływając na cały liść
  • liście wysychają i odpadają.
Antraknoza na liściach porzeczki

Ta choroba jest typowa dla wszystkich rodzajów porzeczek, ale jest szczególnie powszechna na czerwonej. W porze deszczowej grzyb jest bardziej aktywny i niebezpieczny dla rośliny. Jego zarodniki mogą z łatwością przetrwać zimę na szczątkach roślinnych.

Po znalezieniu antraknozy porzeczkowej na miejscu, leczenie należy rozpocząć natychmiast. Aby to zrobić, użyj płynu Bordeaux (na 10 litrów wody 0,1 kg leku). Opryskiwanie przeprowadza się natychmiast po wykryciu i ponownie - po zebraniu jagód. Możesz zapobiec chorobie za pomocą prostych środków zapobiegawczych:

  • wszystkie opadłe liście i resztki roślin należy usunąć z gleby i spalić
  • nie zaleca się sadzenia młodych, zdrowych krzewów w miejscu, w którym znajdowała się zainfekowana roślina.

Mączniak prawdziwy (łac. Sphaerotheca mors-uvae)

Mączniak prawdziwy jest wywoływany przez grzyba torbacza Erysiphales. W połowie sezonu letniego na krzewach jagodowych można znaleźć następujące objawy choroby:

  • młode liście pokryte są białym, luźnym nalotem
  • stopniowo rozprzestrzenia się na jagody.
Mączniak prawdziwy na porzeczkach objawia się białym nalotem

Mączniak prawdziwy należy do rzadkiej choroby porzeczek, a walka z nim nie powoduje problemów z terminowym przetwarzaniem. W przypadku stwierdzenia objawów zaleca się spryskanie krzaków Fitosporinem zgodnie z instrukcją.

W walce z chorobą można użyć jodu aptecznego: 1 butelka 5% leku na 10 litrów płynu. Zabieg należy powtórzyć po 3-4 dniach. W przypadku, gdy kuracja nie przyniosła efektów, należy zastosować 1% siarczanu miedzi: łyżeczkę na 6-7 litrów płynu.

Obecność takiej choroby wskazuje na niezdrowy stan krzewów. Główną profilaktyką jest prawidłowa technika rolnicza. Regularne karmienie i pielęgnacja pomogą uniknąć infekcji.

Rdza porzeczkowa (łac. Puccinia ribesii-caricis)

Możesz znaleźć rdzę na krzakach o każdej porze sezonu. Istnieją 2 rodzaje tego:

  • kielich - wyrażony obecnością wypukłych pomarańczowych garbów na liściach, przypominających brodawki
  • kolumnowy - na liściach tworzą się małe pomarańczowe kropki.
Kolumnowa rdza na porzeczkach pojawia się jako pomarańczowy nalot

Źródłem rdzy kielichowej jest turzyca rosnąca obok stanowiska, a wektorem rdzy kolumnowej może być pobliski las iglasty. Opryskiwanie Fitosporin zgodnie z instrukcjami pomoże przezwyciężyć chorobę. Jeśli zabieg jest nieskuteczny, należy zastosować silniejsze fungicydy, np. Mieszankę Bordeaux (łyżeczka na 7 litrów płynu). Leczenie należy przeprowadzić 4 razy w odstępie 10 dni.


Przegląd ogrodu

Porzeczki czerwone i białe, różowe i kremowe ... W rzeczywistości z biologicznego punktu widzenia są to porzeczki czerwone (R. rubra). Cóż, jej odmiana odmianowa jest taka, że ​​jagody mogą być przezroczyste, jak Bayana lub Biała Wróżka, kremowe, jak białe Wersalu, lekko żółtawe, jak holenderskie białe, różowe paski, jak Transdanubian, przezroczyste różowe, jak holenderskie różowe lub Różowe perły, jaskrawoczerwone jak Yonkheer Van Tets czy Beloved, wiśniowe jak Natalie, a nawet prawie czarne jak Red Vyksna.

Być może tylko agrest może konkurować z czerwonymi porzeczkami pod względem różnorodności jagodowych kolorów.

W kształcie jagody są okrągłe, wydłużone i lekko spłaszczone. Trudno w to uwierzyć, ale są odmiany, których wielkość jagód osiąga 1,5 cm średnicy.

Ale nie jest tak łatwo osiągnąć wysokie plony i wysokiej jakości jagody, ponieważ uważamy tę kulturę za bezpretensjonalną w opiece i nie przejmujemy się zbytnio, aby stworzyć dobre warunki dla czerwonych porzeczek.

Co jest potrzebne do prawidłowego wzrostu i rozwoju tego typu porzeczki

Dobrze oświetlone miejsce w ogrodzie - bez cienia!

To miejsce jest tylko wzniesione, bez nizin lub niskiego poziomu wód gruntowych!

Dobrze przygotowana gleba - głęboko uprawna, ustrukturyzowana, w pełni wypełniona nawozami (organiczny + superfosfat i siarczan potasu), pH neutralne.

Przestrzeń - krzak z krzaka w odległości 1-1,5 m.

Najlepszy termin sadzenia to koniec sierpnia - pierwsza dekada września.

Pożądane jest sadzenie 2-3 różnych odmian dla lepszej jakości zapylania.

Umieszcza się w nim dół do sadzenia o średnicy 50-80 cm, głębokości 40-50 cm, pół wiadra kompostu, 100 g superfosfatu, 50 g siarczanu potasu lub 200 g popiołu drzewnego, na gleby kwaśne - 100 g mąki dolomitowej.

Czerwona porzeczka bardzo dobrze rośnie na glebach zasadowych!

Z cech sadzenia: korzenie należy lekko przyciąć, potraktować roztworem do tworzenia korzeni, zanurzyć w zacierze glinianym, posadzić bezpośrednio, pogłębić kołnierz korzeniowy o nie więcej niż 3-4 cm, po posadzeniu krzewy są podlewane ( 1-2 wiadra na krzak), ściółkować i przyciąć do wysokości 20 cm od poziomu gleby.

Wiosną i jesienią gleba pod krzakami jest spulchniana bez łamania ziemi, po 2-3 dniach mulczuje (częściowo rozłożony obornik, trociny, słoma itp.).

NIGDY nie używaj do nawadniania nawozów zawierających chlor i chlorowaną wodę.

Porzeczka dobrze reaguje na wprowadzanie materii organicznej do pni i opryskiwanie roztworem pierwiastków śladowych w fazie kwitnienia lub zielonej fazy jajnika, co zmniejsza poziom pękania jajników.

Obfite, ale niezbyt częste podlewanie w okresie wzrostu pędów, kwitnienia, owocowania oraz jesienią po zerwaniu jagód.

Choroby i szkodniki w czerwonej porzeczce są w zasadzie takie same jak w czarnej. Ale przede wszystkim ogrodnicy są zaniepokojeni pojawieniem się charakterystycznych czerwonych guzków na liściach. W rzeczywistości jest to nic innego jak galasy w miejscu gromadzenia się mszyc porzeczkowych. Rozłóż prześcieradło, a zobaczysz te żarłoczne stworzenia. Możesz z nimi walczyć fitovermem lub środkiem ludowym - 3 łyżki sody kalcynowanej lub sody oczyszczonej na 10 litrów wody. Ale sukces będzie tylko wtedy, gdy spryskasz liście od spodu.

NAJLEPSZE odmiany czerwonej porzeczki

Natalie... Jedna z najlepszych odmian czerwonej porzeczki wyhodowana w Rosji. Krzew mocny, średnio rozłożysty, gęsty. Jagody o wadze 0,4-0,5 g, czerwone, dobry smak. Jest ceniony za wysoką zimotrwalosc, plon jest bardzo wysoki. Dojrzewa w połowie lipca, ale na krzaku może pozostać przez kolejny miesiąc. Wysoka odporność na antraknozę i mączniaka prawdziwego.

Rondom. Holenderska odmiana późno dojrzewająca. Odporny na antraknozę i mączniaka prawdziwego. Krzew ma 1,5 m wysokości, gałęzie są mocne. Jagody szkarłatne, kwaśne w smaku, duże - 0,7-1,5 g. Długo utrzymują się na krzakach.

Jonker van Tets (Jonkheer Van Tets)... Jedna z najstarszych wczesnych odmian holenderskich. Krzew wysoki z wieloma gałęziami. Jagody średniej wielkości, do 0,7 grama, o delikatnym słodko-kwaśnym smaku. Nie boi się zimowych mrozów i ma dobrą odporność na mączniaka prawdziwego i antraknozę.

Cherry Viksne. Odmiana łotewska o bardzo atrakcyjnych ciemnoczerwonych jagodach o masie 0,7-1,0 g. Krzew niewielki, ale plon wysoki. Odporny na mróz, suszę i antraknozę.

Marmolada. Odmiana późno dojrzewająca. Jagody średniej i dużej wielkości, czerwono-pomarańczowe z białymi nerwami i wysoką zawartością witaminy C. Odmiana bardzo zimotrwała, o dużej odporności na choroby i szkodniki.

Ilyinka. Nowa wysokowydajna odmiana o dużych jagodach (do 1,6 g) o ciemnoczerwonym, prawie bordowym kolorze, dobrym smaku.

Alfa. Nowa odmiana o dużych jagodach (do 1,5 g) o jasnoczerwonym kolorze i harmonijnym słodkim smaku. Daje stabilny i wysokowydajny, mrozoodporny, odporny na mączniaka prawdziwego.

Ural piękno. Średnio dojrzewająca odmiana o dużych (1,7 g) czerwonych jagodach i słodkim deserowym smaku o przyjemnym aromacie. Mrozoodporna, odporna na choroby i szkodniki.

TOP biała porzeczka

Bayan. Wysoka wydajność. Odmiana późno dojrzewająca odporna na choroby. Jagody są białe, okrągłe, przezroczyste, bardzo soczyste o przyjemnym słodko-kwaśnym smaku.

Belyana. Odmiana średnio dojrzewająca, bardzo plenna. Jagody są jasnożółte, przezroczyste, smak jest bardzo słodki, lekki, skórka cienka. Jest dobry dla każdego, ale absolutnie nie toleruje transportu i przechowywania.

Prymus. Odmiana średnio dojrzewająca, plenna, odporna na choroby. Jagody są duże, okrągłe, żółtawo-białe. Smak jest orzeźwiający i przyjemny.

Smolyaninovskaya (White Smolyaninova)... Urodzajna odmiana średnio wcześnie dojrzewająca, odporna na zimę. Jagody są białe, przezroczyste i błyszczące, o masie do 1 g, słodkie z lekką kwaskowatością. Krzew średniej wielkości, rozłożysty.

TOP różowa porzeczka

Różowe perły. Odmiana jest wyjątkowa - jagoda jest całkowicie słodka. Odporny na ciepło, mróz i choroby. Jagody są duże (0,8-1,1 g), piękne, jasnoróżowe, doskonały smak. Jagody trwają do pierwszych przymrozków. Krzew jest duży, rozłożysty, wymaga dużo miejsca, ale plon jest również wysoki - 7 kg z krzewu.

Lyubava. Odmiana średnio dojrzewająca, plenna, odporna na mróz i choroby. Jagody są duże (0,6-0,9 g), okrągłe, jasnoróżowe, o przyjemnym słodko-kwaśnym smaku.

Skoki. Odmiana średnio dojrzewająca, plenna, odporna na mróz i choroby (z wyjątkiem plamistości). Jagody są duże (0,7-08 g), jasnoróżowe, o przyjemnym słodko-kwaśnym smaku.

Krzesło Rose (Krzesło Rose?). Odmiana średnio dojrzewająca, średnio odporna na choroby.Jagody są średniej wielkości, różowe, słodkie.

Rossoshanskaya różowy. Odmiana późno dojrzewająca, plenna. Jagody są duże (do 1,1 g), jasnoróżowe.

Dodaj komentarz Anuluj odpowiedź

Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.


Opis

Informacje ogólne: porzeczki czerwone i białe różnią się od porzeczek czarnych pod względem wzrostu i owocowania. Pąki kwiatowe tych gatunków znajdują się na gałązkach bukietów i lokach, które są trwalsze niż formacje owocowe czarnej porzeczki.

Jagody czerwonych i białych porzeczek są równomiernie rozmieszczone w całym buszu i prawie nie są przenoszone na obrzeża, krzewy nie są tak zagęszczone i trwalsze: w jednym miejscu krzew może rosnąć przez 15-20 lat. Biała porzeczka różni się od czerwonej jedynie kolorem jagód.

Warunki wzrostu

Wymagania: porzeczki mogą rosnąć na wszystkich typach gleb, pod warunkiem, że są dobrze doprawione nawozami. Roślina toleruje zwiększoną kwasowość gleby gorzej niż inne rośliny jagodowe i lepiej rozwija się na glebach o odczynie lekko zasadowym (pH 7,0-8,0). Obszar powinien być wolny od chwastów, zwłaszcza trawy pszenicznej. Jeśli jest, jest usuwany wraz z kłączem.

Odmiany

Holenderskie białe - jagody są białe, opalone, kwaśne. Odmiana została wyhodowana w Europie Zachodniej. Holenderskie czerwone - jagody są duże, jasnoczerwone, kwaśne, długo utrzymują się na krzaku, służą do robienia soków, galaretek, które są dobrze zakonserwowane bez utraty smaku.

Firstborn - jagody o średnio wczesnym okresie dojrzewania, duże, jaskrawoczerwone, smaczne. Hojny - wcześnie. Jagody średniej wielkości, miąższ soczysty, koloru czerwonego, smak słodko-kwaśny. Bolshaya Belaya - jagody średnio wczesne, średnie do dużych, żółtawo-kremowe, długie grona, zbalansowany słodko-kwaśny smak, przyjemny. Jüterborg - jagody dojrzewające w połowie są duże, o delikatnej jasnej kremowej tonacji, skórka jest przezroczysta, pędzle są długie, smak jest przyjemny słodko-kwaśny z przewagą słodyczy.

Jagody niedojrzałe, średnio dojrzewające, są średnie, jasnoczerwone, przezroczyste, grona średniej długości, gęste, przyjemny słodko-kwaśny smak z przewagą kwaskowatości.

Natopi - jagody w połowie sezonu są średnie, ciemnoczerwone, błyszczące, słodko-kwaśne, deserowe.

Chuzhovskaya - wczesne dojrzałe czerwone jagody, średniej wielkości skórka, przezroczysty miąższ, soczysty, delikatny. Nadaje się do świeżego spożycia i do przetwórstwa.

Składniki: jagody zawierają kwasy organiczne, cukry, witaminę C, karoten, biotynę i kwas foliowy. Suszone jagody zawierają znaczną ilość jodu, znacznie więcej niż czarna porzeczka.

Lądowanie: doły o głębokości 30-40 cm i szerokości 40-50 cm wypełnia się w 2/3 ziemią, dokładnie wymieszaną z nawozami organicznymi i mineralnymi. Porzeczki mogą tworzyć dodatkowe korzenie, dlatego należy je sadzić o 5-7 cm głębiej niż rosły przed sadzeniem.

Rośliny sadzi się prosto lub ukośnie w celu lepszego ukształtowania korzeni. Po posadzeniu sadzonki są obficie podlewane i mulczowane obornikiem, próchnicą lub torfem warstwą 5-7 cm, silnie przycinane, pozostawiając gałęzie o długości 10-15 cm z 3-4 pąkami. Umieść porzeczki w rzędzie w odległości 1,3-1,5 m.

Opieka: Metody pielęgnacji są podobne do pielęgnacji czarnych porzeczek, ale istnieje wiele różnic. Porzeczki czerwone i białe mają mocniejszy i głębszy system korzeniowy w porównaniu z czarnymi porzeczkami. W przeciwieństwie do czarnej porzeczki, w której loki są nietrwałe i żyją 2-3 lata, w kolorze czerwonym i białym owocują do 7-8 lat.

W związku z tym w ciągu pierwszych 3-4 lat po posadzeniu zapotrzebowanie roślin porzeczki czerwonej i białej na składniki odżywcze jest wysokie, co zwiększa się jeszcze bardziej wraz z wejściem rośliny w fazę owocowania. Ze względu na biologię porzeczek czerwonych i białych istnieje szereg różnic w stopniu spożycia składników odżywczych w porównaniu z porzeczkami czarnymi:

* większe usuwanie azotu i potasu * mniejsze zapotrzebowanie na fosfor i nawozy organiczne

* wyższa wrażliwość na chlor.

Nawozy fosforowe do porzeczek białej i czerwonej można stosować raz na 3 lata w dawce 6-9 g substancji aktywnej fosfor na 1 m2 (12-18 g podwójnego superfosfatu), a nawozy potasowe - rocznie w dawce 7 -10 g substancji czynnej (14-20 g siarczanu potasu lub 40-60 g popiołu drzewnego). Podczas ostatniej jesiennej uprawy lepiej jest stosować nawozy fosforowe i potasowe.

Nawozy azotowe aplikuje się wczesną wiosną w dawce 6-8 g na 1 m2 (18-25 g saletry amonowej lub 13-17 g mocznika). Po zastosowaniu nawozów spulchnianie przeprowadza się na głębokość 8-10 cm.

Bardzo skuteczny jest opatrunek dolistny w fazie kwitnienia i tworzenia jajników wieczorem lub rano po wyschnięciu rosy.

Należy pamiętać o konieczności podlewania ze względu na duże zapotrzebowanie roślin na wilgoć.

Oprócz innych powszechnych szkodników z czarną porzeczką, porzeczki czerwone i białe są atakowane przez mszyce liściaste (larwy osiadają na spodniej stronie liści, tworząc ciemnoczerwone i żółte zgrubienia) i tartaczkę agrestową (małe zielone gąsienice z czarnymi plamami zjadają liście, pozostawiając tylko grube żyły) ...

Rozwiązania stosowane przeciwko mszycom porzeczkowym są skuteczne przeciwko mszycom; przydatne jest również sadzenie pomidorów w pobliżu. W walce z tartaczką skuteczne jest opryskiwanie naparami piołunu, tytoniu i czosnku. Jesienią należy wykopać ziemię, a latem ręcznie zebrać fałszywe gąsienice.

Przycinanie krzewu porzeczkowego po roślinach

Uprawa: wszystkie podstawowe zasady przycinania porzeczek czerwonych i białych są podobne do zasad przycinania porzeczek czarnych, ale istnieje szereg cech związanych z biologią budowy krzewu oraz specyfiką wzrostu i owocowania.

Najsilniejsze pąki kwiatowe, co oznacza, że ​​najbardziej obfite i duże skupiska jagód znajdują się na dawnych wierzchołkach pędów, gdzie dwuletnie drewno graniczy z rocznym. Dlatego podczas przycinania porzeczek czerwonych i białych nie należy skracać gałęzi, spowoduje to znaczne szkody w przyszłorocznych zbiorach.

Wiek gałęzi zdolnych do owocowania sięga 8-10 lat, więc nie ma potrzeby ciągłego utrzymywania różnorodności wieku gałęzi w buszu poprzez wycinanie gałęzi. Nie powinno być jednak zbyt wielu młodych zerowych gałęzi przeznaczonych do zastąpienia starych, aby krzew nie zgęstniał.

Dlatego konieczne jest pozostawienie tylu młodych gałęzi, ile potrzeba, aby w przyszłości zastąpić starzejące się, a nadmiar gałęzi należy wyciąć u podstawy.

Obraz krzewu czerwonych i białych porzeczek po posadzeniu przeprowadza się 2-3 lata po posadzeniu i pozostawia się 4-5 silnych, dobrze umiejscowionych pędów, resztę wycina się u podstawy. Skracają się lewe gałęzie, które służą jako podstawa do formowania buszu

Czerwone i białe porzeczki wymagają również odmładzającego przycinania, gdy wzrost pędów staje się krótki. Jedną z metod odmładzania w tym przypadku jest przycinanie w celu przeniesienia na silną boczną gałąź zdolną do aktywnego wzrostu lub na wierzchołek pędu.

W 2-3 roku po posadzeniu krzew jest odcinany, pozostawiając 4-5 najsilniejszych gałęzi. W przyszłości co roku wybiera się 4-5 najsilniejszych pędów, a resztę usuwa się. Jednocześnie przerzedzane są nadmiernie zarastające gałęzie pierwszego i drugiego rzędu, ocierające się, osłabione, znajdujące się blisko ziemi.

Słabe pędy podstawowe nie powinny pozostawać w krzakach czerwonych porzeczek. Zagęszczają krzew i są nieproduktywne. Odmładzanie krzewów porzeczki czerwonej rozpoczyna się w 6-7 roku po posadzeniu, zastępując stare, mniej produktywne gałęzie nowymi, młodymi pędami zerowego rzędu.

Żniwny: Czas zbioru określa się w taki sam sposób, jak w przypadku czarnej porzeczki, biorąc pod uwagę cechy danej odmiany. W każdym razie nie należy długo zostawiać jagód na krzaku, prowadzi to do ich wysychania, „więdnięcia” i zrzucania.

W przypadku czerwonych i białych porzeczek, których jagody dojrzewają w tym samym czasie, powszechną techniką jest zrywanie całymi pędzlami. Ze względu na bardzo mocne przyleganie jagód do szypułki, przy odrywaniu następuje uszkodzenie skórki, wypływanie soku, a produkt traci swoją handlową jakość, dlatego zbieranie pojedynczych jagód jest niepożądane.

Za pomocą: jagody są spożywane świeże i przetworzone, z czerwonych porzeczek uzyskuje się doskonałą galaretkę, pożywne kompoty i soki można zmielić z cukrem, a zimą rozcieńczyć wodą i tym samym uzupełnić organizm witaminami. Świeże jagody i ich przetworzone produkty poprawiają apetyt, zwiększają strawność białek zwierzęcych i poprawiają motorykę jelit.

Sok ma właściwości odświeżające i regenerujące, w czasie upałów gasi pragnienie, polecany jest pacjentom w stanie gorączkowym. W medycynie ludowej stosowany jest napotnie i jest uważany za pomocny w kamicy moczowej (wspomaga wydalanie soli kwasu moczowego).

Wniosek: porzeczki czerwone i białe - mamy nadzieję, że artykuł z czasem pomoże ci dobrze zrozumieć problem: Porzeczki czerwone i białe


Sadzenie czerwonych porzeczek

Czerwone i białe porzeczki uwielbiają piaszczysto-gliniaste i gliniaste gleby, ale mogą równie dobrze rosnąć na innych. Swiatlolubne bardziej niż czarne, ale nie tak wymagające pod względem wilgotności. Można go rozmnażać, dzieląc krzew i odkładając, sadzonki zielone i zdrewniałe (sadzonki porzeczki czerwonej i białej są mniej skuteczne).

Sadzenie czerwonych porzeczek najlepiej wykonać wczesną jesienią, we wrześniu. Dziurę wykopuje się wcześniej, aby gleba osiadła. Średnica dołu do sadzenia 50 cm, głębokość 40 cm. Podczas sadzenia należy pozostawić do 1,5 m odstępów między roślinami.

Po posadzeniu ziemię należy dobrze ubić, aby nie było pustek, i wylać wiadrem z wodą. Sadzonki należy mocno odciąć, pozostawiając 10-15 cm od ziemi 2-3 pąki, a glebę dookoła dobrze jest ściółkować.


Top dressing

Rośliny z rozwiniętą odpornością są łatwiejsze do leczenia. Porzeczki są wspierane przez złożone pasze.

  • Na 10-litrowe wiadro wody weź 1 łyżkę. łyżka siarczanu potasu i azotanu amonu, pół łyżeczki kwasu borowego i 3 g siarczanu żelazawego. Top dressing przywraca zubożony krzew porzeczki, pomaga wyhodować zieleń i zapobiega chlorozie liści
  • W fazie tworzenia się jajników przygotowuje się nawóz pogłówny popiołem drzewnym, aby poprawić jakość plonu i zwiększyć wytrzymałość porzeczki. W wiadrze z wodą rozpuść 200 g popiołu, 1 worek humusu sodu, 2 łyżki. łyżki siarczanu potasu i 1 łyżka. łyżka superfosfatu
  • Stosowanie „Immunocytofit” daje dobry efekt: 1 tabletkę leku rozcieńcza się w wiadrze z wodą, dodaje się roztwór 1 łyżki. łyżki superfosfatu i 2 łyżki. łyżki siarczanu potasu.

Kupując porzeczki, możesz wybrać odmiany o wysokiej odporności na antraknozę:

  • Czarna porzeczka: Stachanowka, Katun, Ałtaj, Wystawa, córka syberyjska, Zoya, białoruska słodka, Gołąb, Smart
  • Czerwona porzeczka: Faya żyzna, Pervenets, Victoria, Chulkovskaya, Krasnaya Gollandskaya, London Market.

Chorobę wywoływaną przez grzyby można pokonać. Większa uwaga poświęcona ogrodowi przyniesie plony wysokiej jakości.


Obejrzyj wideo: My Plumeria Secret


Poprzedni Artykuł

Aranżacja domku letniskowego

Następny Artykuł

9 odpornych odmian winogron, które dobrze się zakorzenią jesienią